2020, ήσουν χειμώνας ασήκωτος._

2020, ήσουν χειμώνας ατελείωτος.
Βαρυχειμωνιά για την ακρίβεια.
Είχα πολλά χρόνια να ζήσω τέτοιο χειμώνα.

Βγήκα έξω με ένα μπουφανάκι λεπτό και μπόλικη αισιοδοξία όταν ξεκινούσες,
αλλά συνάντησα θύελες και αγέρες
που με πάγωσαν μέχρι το κόκκαλο. Και μου έκοψαν την ανάσα. Πολλές φορές.
Υπήρχαν στιγμές που η μανία σου με έκανε να νιώθω σαν κλαδάκι.
Και ας ήξερα ότι δεν υπήρξα ποτέ.

2020, είχες νεροποντές, πλημμύρες και κάπως χωρίς ομπρέλα κλήθηκα να τα αντιμετωπίσω όλα αυτά.
Θα μου πεις, ο βρεγμένος, τί να φοβηθεί από τη βροχή…
Δεν σε φοβήθηκα ούτε λεπτό.

2020, ήσουν σταθμός. Όχι όμως τερματικός.
Ήσουν σταθμός μετεπιβίβασης.
Εγώ έχω μια ευτυχία να συναντήσω. Εκείνη είναι ο προορισμός μου.
2020, αντίο.

2020, ήσουν χειμώνας ασήκωτος
αλλά εγώ είμαι παιδί της άνοιξης._

🌹 Καλή Πρωτοχρονιά, όπως την επέλεξε ο καθένας μας 🌹