Το σημαντικότερο δώρο που μπορείς να κάνεις σε κάποιον, είναι ο χρόνος σου._

Η ζωή σου όλη είναι χρόνος.
Ξημερώματα, μέρες, σούρουπα και νύχτες.
Σαν άμμος μέσα σε κλεψύδρα που γλιστράει ανάμεσα στο πιο στενό στόμιό της, το σήμερα.
Με έναν, όχι ουσιαστικό, τρόπο αν με ρωτάς
μέσω της μονάδας μέτρησης του χρόνου υπολογίζουμε και την ποσότητα της ζωής.
Και μέσω αυτής την οριοθετούμε και στοχοθετούμε επίσης.

Η ζωή είναι χρόνος.
Και ο χρόνος είναι ζωή, αν ξέρεις να τον χρησιμοποιείς προς όφελός σου.

Και αν κάποτε σε κάποιον που νιώσεις ότι αξίζει
θελήσεις να κάνεις ένα ξεχωριστό δώρο,
ένα ουσιαστικό και αξέχαστο,
δώρισέ του τον χρόνο σου.
Τον ουσιαστικό, όχι τον τυπικό.

Να είσαι εκεί, δίπλα του για όσο είστε και οι δύο σας καλά με αυτό.
Δώσε του τα ξημερώματα, τις μέρες, τα σούρουπα και τις νύχτες σου.
Τις καθημερινές και τις αργίες σου.

Δώσε του την φροντίδα και την αγάπη που του έλειπε.
Δώσε του την αγκαλιά που αποζητούσε.
Δώσε του την συμβουλή που έσπασε το κεφάλι του να βρει
ή που απλά είχε ανάγκη να ακούσει από ένα δεύτερο μυαλό.
Δώσε του την έννοια σου.
Τις λέξεις σου, την ουσία και την παρουσία σου.
Δώσε του…
Δώσε του…

Χρόνο! Δώρισέ του!

Κανένας αξιοπρεπής δεν θα σου ζητήσει ποτέ τίποτα παραπάνω από τον ουσιαστικό χρόνο σου.
Και ίσως ούτε και αυτόν θα σου… ζητήσει.
Θα τον περιμένει λαχταρώντας τον, για όσο αντέξει.
Γιατί ξέρει ότι πρέπει να θέλεις να του τον δώσεις,
και καμία έννοια δεν έχει να σου τον ζητήσει.

Γιατί ξέρει ότι…
Το πιο σημαντικό δώρο που μπορείς να κάνεις σε κάποιον είναι ο χρόνος σου.
Και αν εσύ δεν θέλεις να του τον δωρίσεις, καμία αξία δεν έχει να τον ζητήσει εκείνος._