Τα συναισθήματα, να τα μοιράζεσαι. Μίλα!

Τί είναι το συναίσθημα;
Δεν έχει ύλη.
Δεν μπορείς να το πιάσεις.
Δεν έχει μυρωδιά.
Δεν το βλέπεις.
Δεν έχει γεύση.
Αλλά σου αφήνει επίγευση.
Όταν το μασάς και το καταπίνεις
σου αφήνει αυτό το “κάτι”
που το κάνει αλησμόνητο.
Έχει ένα περίεργο τρόπο να ακούγεται,
κι ας μην έχει φωνή.

Ετυμολογικά, το συναίσθημα είναι
η ευχάριστη ή δυσάρεστη κατάσταση
στην οποία έρχεται κάποιος
μετά από ένα γεγονός ή μια εμπειρία.

Αποτελείται από τις λέξεις “συν”+ “αίσθημα”.
Συν σημαίνει… μαζί.
Άρα είναι κάτι που αισθάνθηκες
μαζί, με ή για κάποιον.
Σε κάθε περίπτωση αυτός ο κάποιος
έβαλε το χεράκι του για να αισθανθείς όπως αισθάνθηκες.

Κι αν θες να ‘σαι δίκαιος και τίμιος,
τόσο απέναντι στον εαυτό σου,
όσο κι απέναντι στον άλλον,
οφείλεις να το μοιραστείς. Μαζί του.
Να το επικοινωνήσεις.

Είναι ελάχιστοι οι άνθρωποι,
μετρημένοι στο μισό του ενός χεριού,
που μπορούν, κυρίως γιατί θέλουν,
να σε καταλάβουν
χωρίς να στήσεις τις λέξεις σου σε σειρά.
Κι αν τους βρεις, κράτα τους.
Θα’ναι ξεκούραστη η ζωή σου μαζί τους.
Αλλά δε θα μπορείς να τους κρυφτείς. Ποτέ.

Ακόμα κι αυτοί όμως,
είναι φορές που χρειάζονται τις λέξεις σου.
Ξέρουν πώς νιώθεις.
Αλλά θέλουν να σ’ακούσουν να το λες.
Θέλουν να ξέρουν ότι ξέρεις.
Και θέλουν να ξέρεις ότι ξέρουν.

Όπως και να’χει…
τα συναισθήματα φτιάχτηκαν μέσα σου,
αλλά δεν τα ‘φτιαξες μόνος σου.

Τα συναισθήματα δεν φτιάχτηκαν
για να τα κρατάς μέσα σου φυλακισμένα.
Κλειδαμπαρωμένα σε μπαούλα.
Παλιοκαιρίζουν.
Η ψυχή σου μετατρέπεται σε μπουντρούμι,
το στόμα σου σε δεσμοφύλακα που δεν τ’αφήνει να βγουν έξω,
κι εκείνα μουχλιάζουν εκεί μέσα.
Κι η ψυχή σου τελικά μετατρέπεται
σε φυλακή υψίστης ασφαλείας
αθώων ισοβιτών.

Τα συναισθήματα φτιάχτηκαν για να τα μοιράζεσαι.
Μίλα!._