Οι ψυχές μας γίνανε ένα. Ώρα να γίνουν και οι ζωές μας.

Όταν οι ψυχές μας πρωτακούμπησαν η μια την άλλη, δειλά και φοβισμένα,
κάπως σαν αστείο, περίπου σαν παιχνίδι με τη φωτιά,
με έναν δικό τους ακούσιο και ασυναίσθητο τρόπο, γίνανε ένα.
Χωρίς κάνεις μας να το περιμένει, πόσο μάλλον να το ζητήσει…

Μιλώντας για ψυχές, είναι η μοναδική περίπτωση που καταρρίπτονται παταγωδώς όλες οι θετικές επιστήμες,
που ακυρώνονται Μαθηματικά, Φυσική και Χημεία.
Σκέψου, ποια από αυτές θα δεχόταν ποτέ ότι δύο δυνατά ολόκληρα κάνουν πάλι ένα απίθανο ολόκληρο, και ας ισοδυναμεί αυτό με ένα μικρό μα παντοδύναμο σύμπαν!

Και αφού το δικό μας σύμπαν λάμπει πάντα,
και αφού η δική μου ψυχή ακούμπησε τη δική σου και μαζί φτιάξαμε την δική μας μία ψυχή,
και αφού καταβαραθρώσαμε αριθμούς, δυνάμεις και αντιδράσεις,
είναι ώρα να ενώσουμε και τις ζωές μας.
Είναι ώρα να φτιάξουμε τη δική μας μία ζωή.
Για το δικό μας μοναδικό πάντα.
Που μπορεί να είναι μόνο τώρα, μπορεί και κάτι παραπάνω από μια αιωνιότητα._