Κι όταν …

Κι όταν δεν θα είσαι σε καλή μέρα,
θα ‘μαι εδώ να σε κάνω να γελάς.

Κι όταν θα χρειάζεσαι καταφύγιο,
θα’μαι εγώ η τρυφερή κρυψώνα σου.

Κι όταν θα ‘χει αέρηδες και θύελλες στη ζωή σου,
θα ‘μαι εδώ, απάγκιο να προστατευτείς.

Κι όταν δεν θα νιώθεις δυνατός,
θα’μαι εδώ να σου θυμίζω πόσα άντεξες και άλλα πόσα κατάφερες.

Κι όταν θα ονειρεύεσαι και μετά θα κομπιάζεις,
θα’μαι εδώ να σου υπενθυμίζω ότι όλα τα όνειρα μπορούν να βγουν αληθινά. Και ότι θα τα καταφέρουμε.

Κι όταν θα ‘χεις συννεφιές,
θα’μαι εδώ, εγώ, η ηλιαχτίδα σου να σου θυμίζω ότι εσύ είσαι ο ήλιος μου.
Κ ο ήλιος μου, εμένα, δεν έχει παρά μόνο καθάριο φως!

Κι όταν θα’χεις χαρές,
θα ‘μαι εδώ να πανηγυρίζω μαζί σου.

Κι όταν θα ψάχνεις λύσεις,
θα ‘μαι εδώ, σαν δεύτερο κοφτερό μυαλό σου
να σκέφτομαι και εγώ για σένα.

Κι όταν θα’χεις επιτυχίες,
θα ‘μαι εδώ, πάλι, να καμαρώνω για σένα.

Κι όταν δεν θα αγαπάς τον εαυτό σου,
θα’μαι εδώ να σου θυμίζω πόσο αξίζεις να αγαπιέσαι.

Κι όταν δε θα σε φροντίζεις,
θα’μαι εδώ να σου ψιθυρίζω τρομαγμένη:
“Μη μου πάθεις τίποτα”.

Κι όταν δεν θα σε προσέχεις, όσο θέλω εγώ για σένα,
θα’μαι πάλι εδώ…
μανιασμένος εχθρός και
καλός εαυτός σου,
να σου θυμίζω πόσο πολύτιμος μου είσαι._