Να ξέρεις σκεφτόμουν…
Η “συμπεριφορά” γλωσσολογικά έχει ένα “μαζί” λόγω του προθέματος “συν”
με την οποία ξεκινάει ως λέξη.
Άρα εξ ορισμού έχει μέσα της αλληλεπίδραση.
Κάποτε πίστευα ότι την συμπεριφορά του
ο καθένας μας την ορίζει με βάση την ποιότητα του ίδιου.
Αλλά μετά από αμέτρητες φορές που έπεσα σε ανθρώπους που με θεώρησαν
κάτι που η ιστορία που έγραψα αποδεικνύει ότι δεν ήμουν,
άλλαξα φιλοσοφία… άρδην!
Η συμπεριφορά σου για να γίνεται κατανοητή και αποδοτική
πρέπει να προσαρμόζεται-στο μέτρο που εσύ ορίζεις-
στην ιδιοσυγκρασία του αλληλεπιδρόντα με αυτήν.
Να προσαρμόζεται! Όχι να αλλοιώνεται!
Το να είσαι, ας πούμε, αγαθός απέναντι σε κάποιον παμπόνηρο…
Ή ειλικρινής σε κάποιον ψεύτη…
Το να είσαι δοτικός σε κάποιον ατομιστή…
Ή στερητικός σε κάποιον δοτικό…
Το να είσαι κρυψίνους σε κάποιον που είναι ανοιχτό βιβλίο…
Όχι! Είναι άδικο! Και για τους δύο.
Κανείς δεν θα πάρει αυτό που χρειάζεται από την συνύπαρξη.
Άρα ποιο το νόημά της;
Ποια η ουσία της;
Για να είσαι τίμιος και δίκαιος,
κατανοητός και απόλυτα σαφής,
απέναντι σε σένα και στον απέναντί σου…
Η συμπεριφορά σου (οφείλει) να είναι μεταβλητή,
όχι σταθερά._
Δίδυμος με Δίδυμο. Ξεκάθαρο πρόβλημα. || Εθίζομαι σε μυαλά, βλέματα, μυρωδιές, στιγμές και συναισθήματα. Όλα τους ηλεκτρώδη. || Αν δεν είχα χιούμορ, θα ‘χα τουλάχιστον ισόβεια κάθειρξη στην πλάτη. || Πεισματάρα μέχρι αηδίας, αρρωστημένα φιλομαθής, λάτρης της αλήθειας και υπερασπίστρια της ατομικής ελευθερίας. || Μπορώ να δεχτώ ακόμα και ότι το φεγγάρι είναι τετράγωνο, αρκεί να μου το αποδείξεις. || Συνηθέστερα ξεστομίζουσα ερώτηση: Γιατί; || Αν η ζωή μου χώραγε σε μια φράση, αυτή θα ήταν : Δεν ξέρω πώς θα τελειώσει η ιστορία μου, αλλά δεν θα γράφει ΠΟΥΘΕΝΑ “τα παράτησε”.