Η εξαίρεσή σου. Όχι ο κανόνας σου.

Μα εγώ δεν θέλω
να’μαι ο κανόνας σου.
Θέλω να ‘μαι η εξαίρεσή σου.

Θέλω να κάνεις αβίαστα
ό,τι παλιότερα δεν διανοούσαν καν.
Εσύ, ο αδιαπραγμάτευτος!

Θέλω να ξεπερνάς
τα όριά σου.
Εσύ, ο αμετακίνητος!

Θέλω να χάνεις
την ψυχραιμία σου.
Εσύ, ο ψύχραιμος!

Θέλω η λαχτάρα σου για μένα
να ξεπερνάει την υπομονή σου.
Εσύ, ο καρτερικός!

Θέλω να ‘μαι
το χαχανιτό σου.
Εσύ, ο σοβαρός!

Θέλω να πέφτουν κεραυνοί
στον εγκέφαλό σου όταν νιώθεις ότι οπισθοχωρώ.
Εσύ, ο εγωιστής!

Θέλω να ‘μαι
η ουσία σου.
Εσύ, ο τυπικός!

Θέλω να σκέφτεσαι
“Μα εγώ ποτέ δεν θα…, μέχρι τώρα”
κ να χαμογελάς…
Εσύ, ο κατασταλλαγμένος!

Θέλω να ‘μαι
η υπερβολή σου.
Εσύ, ο μετρημένος!

Θέλω να ‘μαι
η εξαίρεσή σου.
Γιατί η εξαίρεση είναι που επιβεβαιώνει τους κανόνες.
Και μόνο αυτός για τον οποίο έσπασες
όλους σου τους κανόνες,
είναι τελικά ο άνθρωπός σου.

Μα εγώ δεν θέλω
να’μαι ο κανόνας σου.
Θέλω να ‘μαι η εξαίρεσή σου.
Ο εξαιρετικός σου άνθρωπος.
Η εξαιρετική εξαίρεσή σου._