Η αγάπη δεν είναι πράξεις._

Φαντάζομαι ότι δεν θα πρωτοτυπούσα
αν σου έλεγα το τετριμμένο “η αγάπη είναι πράξεις”…
Δυστυχώς ή ευτυχώς εγώ δεν είμαι εδώ για να σου λέω κλισέ κουβεντούλες και φορεμένες μικρές αλήθειες…

Οπότε θα πρωτοτυπήσω λέγοντάς σου πόσο διαφωνώ με αυτές τις τέσσερις λέξεις
και την καθαιρετική, σχεδόν απειλητική, διάθεση που κρύβουν.

Η αγάπη δεν είναι πράξεις.
Η αγάπη είναι μόνο συναίσθημα και φωλιάζει στην καρδιά.
Η καρδιά όμως φτιάχτηκε για να νιώθει, όχι για να κάνει.
Οι πράξεις είναι δουλειά του μυαλού.
Εκείνο δίνει εντολές για υλοποίηση, την ενσάρκωση και την πιστή υπηρέτηση όσων νιώθεις ή όχι τελικά.
Κι εντέλει είναι θέμα της ψυχής το αν θα ακολουθήσει το συναίσθημα της καρδιάς και τις εντολές του μυαλού.
Γιατί τελικά η ψυχή είναι αυτή που δίνει τις πιο καίριες λύσεις.
Κι είναι εκείνη που γεννιέται από το ζευγάρωμα της καρδιάς και του μυαλού.

Η αγάπη δεν είναι πράξεις.
Μπορεί να νιώθεις αγάπη και παρά το συναίσθημά σου αυτό, να μην πράττεις.
Αυτό δεν αμφισβητεί το συναίσθημά σου. Ούτε την ύπαρξή του, ούτε το μέγεθός του.
Αλλά δεν το αποδεικνύει κι όλας. Που σημαίνει ότι δεν είσαι πιστός εσύ πρώτος σε αυτό που νιώθεις.
Άρα ποιος να σε πιστέψει, γιατί και στηριζόμενος σε τι;
Ξέρεις, καλή η θεωρία, αλλά σαν την απόδειξη δεν είναι.

Η αγάπη δεν είναι πράξεις.
Αν δεν έχεις μάθει να πράττεις υποστηρίζοντας το συναίσθημά σου ως τον πιο ευλαβικό του πιστό,
αν δεν υπερασπίζεσαι την αγάπη σου εσύ ο ίδιος μέσα σου από τον κακό φυγόπονο εαυτό σου κι από όλους τους ξενιστές γύρω-γύρω,
αν δεν μάχεσαι για εκείνη προστατεύοντάς την και θεωρώντας την ευάλωτο παιδί γεννημένο από δύο,
τότε η αγάπη είναι μόνο ιδέα.
Ενώ θα έπρεπε να είναι αλληλεπίδραση.

Η αγάπη δεν είναι πράξεις αλλά δεν φτάνει απλά να την νιώθεις μέσα σου._