Είναι άδικο να ζητάς να νιώσεις αλλότρια αγάπη, όταν η δική σου έχει υπάρξει απλά αντιληπτή._

Σου έχω γράψει πολύ για την αγάπη.
Πολλές φορές με πολλή επιμονή.
Πιστεύω στην αγάπη.
Μεταμορφώνει πληγωμένα αγρίμια σε λουλούδια.
Και η έλλειψή της, αναποδογυρίζει την παραπάνω πρόταση.

Δεν ξέρω αν υπάρχει ένας τρόπος “σωστός” να αγαπάς.
Ίσως ο καθένας έχει τον δικό του.
Αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι η αγάπη
φτιάχτηκε για να τη νιώθεις,
όχι απλά για να την αντιλαμβάνεσαι.

Και αν με έχεις μάθει σε μια αγάπη που την καταλαβαίνω με το μυαλό
και με αυτό την αποκρυπτογραφώ,
πώς προσδοκάς να σου δώσω την αγάπη που θα σου γεμίσει την καρδιά;

Και αν, πάλι, εσύ προσδοκάς μιαν αγάπη που εγώ δεν έμαθα να παίρνω από σένα,
πώς θέλεις να σου την ανταποδόσω;
Πού να τη βρω;

Είναι άδικο να μου ζητάς κάτι που δεν μου έδωσες.
Αλλά θα φέρει πόνο και ματαίωση σε σένα να μην πάρεις αυτό που χρειάζεσαι.
Είναι αμφίπλευρα επιβλαβείς αυτές οι προσδοκίες.

Ίσως να πεις ότι είμαι άδικη,
αλλά εγώ πιστεύω πολύ και στη δικαιοσύνη. Και ας μην φέρνει πάντα δικαίωση.
Και πάντα προσπαθώ να την υπηρετώ, ακόμα και με αυταπάρνηση.

Είναι άδικο να ζητάς να νιώσεις αλλότρια αγάπη,
όταν η δική σου έχει υπάρξει απλά αντιληπτή._