Δεν φτάνει το να κάνεις όνειρα, οφείλεις και να τα υπηρετείς… με όποιο κόστος._

Σου έχω μιλήσει πολλές φορές για
τη δύναμη και την αξία των ονείρων…
Τα έχω εξυμνήσει αμέτρητες φορές.
Και θα το κάνω και άλλες τόσες!

Θα έχεις ήδη καταλάβει επίσης ότι
εκτός από ένα πλάσμα τρυφερό,
είμαι πια και πολύ λογική.
Ή τουλάχιστον, προσπαθώ να φιλτράρω τα δεδομένα και τα ζητούμενά μου
και μέσα από το πρίσμα της λογικής.

Το να κάνεις όνειρα είναι ο,τι πιο θρεπτικό μπορείς να δώσεις στην ψυχή σου.
Και κανείς δεν μπορεί και δεν οφείλει να το κάνει για σένα.
Είναι ξεκάθαρα προσωπικό σου χρέος.

Τα όνειρα όμως, που λες, έχουν μια παγίδα.
Στους ρομαντικούς και γλυκείς ανθρώπους γεννιούνται εύκολα.
Αλλά…
Θέλουν δυναμισμό για να τα κάνεις ζωή.
Είσαι αιθεροβάμων αν θεωρείς ότι το ότι τα γέννησε το μυαλό και η ψυχή σου
μονοδρομείται και η πραγμάτωσή τους.
Θέλει πάλη με τον κακό σου εαυτό που φοβάται τις αλλαγές και τον κόπο.
Θέλει εμπιστοσύνη στον εαυτό σου ότι αυτό που θέλει το μπορεί.
Θέλει και αντικειμενική αυτοεικόνα, να ξέρεις αξίζεις την εκπλήρωση.
Θέλει ανοριακή επιμονή να γίνεις αυτό που χρειάζεται το όνειρό σου για να το κατακτήσεις.
Θέλει και ικανότητα υπολογισμού του ρίσκου που έχει το εκάστοτε όνειρό σου, να ξέρεις τί ενδέχεται να χάσεις και να είσαι έτοιμος να το χάσεις αν κάτι δεν πάει καλά…

Πρέπει να έχεις στην τσέπη έτοιμη την πληρωμή της “ζημιάς”.
Και να ξέρεις ότι μπορείς να ζήσεις και μετά από μια χασούρα.
Ή… απαράδοτη δίψα για ζωή ώστε να γεννήσεις το κουράγιο που ίσως χρειαστείς
για να συνεχίσεις τη ζωή και μετά την ματαίωση από την μη κατάκτηση του ονείρου σου.
Δεν σου λέω ότι δεν θα γίνει.
Σου λέω ότι τα όνειρά έχουν κόστος.

Δεν φτάνει το να κάνεις όνειρα,
οφείλεις και να τα υπηρετείς…
με κάθε κόστος._