Δεν υπάρχουν παράνομοι έρωτες, μόνο αυτοί που γεννήθηκαν σε λάθος ώρα._

Κάπου άκουσα τελευταία την φράση “παράνομοι έρωτες”…
Και άρχισα τη βόλτα στους διαδρόμους του μυαλού μου,
παίζοντας το παιχνίδι των ερωτήσεων:

Ποιος αληθινός έρωτας μπορεί να λυγίσει μπροστά σε αλύγιστο νόμο;

Ποια ουσία αποδυναμώνεται από τους τύπους;

Ποιο φιλί νικιέται από ένα χαρτί;

Ποιο ταξίδι στα μάτια που αγαπάς καταπνίγεται επειδή “δεν έπρεπε”;

Ποιος νόμος είναι πιο βαρύς από αυτόν της καρδιάς σου;

Ποιο “θέλω” καταδέχεται να ηττηθεί από ένα “πρέπει”;

Ποια κακιά τύχη έβαλε στην ίδια πρόταση τις λέξεις “έρωτας” και “λάθος”;

Και όμως…

Δεν υπάρχουν παράνομοι έρωτες,
μόνο αυτοί που γεννήθηκαν σε λάθος ώρα.
Είτε νωρίτερα, είτε πολύ αργά πια._