Δεν γίνονται όλα “για κάποιο λόγο”. Μα εσύ να βρίσκεις νόημα σε ό,τι συνέβη._

Ξέρεις, γενικώς την αποποίηση ευθύνης την αφορίζω.
Όσο και αν βολεύει μια μερίδα ανθρώπων να πιστεύει ότι δεν φταίει για ό,τι του συνέβη,
για μένα ήταν πάντα λάθος.

Όπως το “όλα γίνονται για κάποιο λόγο”,
Ή το “κάτι θέλει να μου πει η ζωή/το σύμπαν”…
Φουντώνω!
Α! Το αμίμητο “Όλα θα γίνουν”!

Για κανένα λόγο δεν γίνεται τίποτα.
Καμμία ζωή, κανένα σύμπαν και κανένας Θεός δεν προσπαθεί να σου διδάξει και να σου πει τίποτα.
Και τίποτα δεν θα γίνει από μόνο του.
Εσύ έκανες και εσύ θα κάνεις.

Ό,τι συνέβη είναι αποτέλεσμα των δικών σου εύστοχων ή άστοχων επιλογών.
Και εσύ θα πάρεις τα εύσημα στην πρώτη περίπτωση,
αλλά και Θα λουστείς τις συνέπειες στη δεύτερη.

Ατομική ευθύνη λέγεται. Και όλοι πρέπει να έχουμε από δαύτη.
Και ξέρεις ότι το “πρέπει” δεν είναι λέξη που αγαπώ,
αλλά το να έχεις αίσθημα ατομικής ευθύνης,
Ναι,αυτό, πρέπει!

Όπως και να έχει…
Κανείς και τίποτα δεν προσπαθεί να σου αποδείξει το παραμικρό.
Και αν έκανες σωστό, μπράβο σου.
Αν έκανες λάθος, πάλι μπράβο σου.
Δεν είναι λάθος να κάνεις λάθη.
Λάθος είναι να μην μαθαίνεις από αυτά
και να κάνεις συνεχώς τα ίδια.

Όπως αγαπώ να λέω: υπάρχουν τόσες επιλογές στο να κάνεις λάθος
που είναι χαζό να κάνεις συνεχώς τα ίδια! Πρωτοτύπησε τουλάχιστον!

Δεν γίνονται όλα για κάποιο λόγο.
Μα εσύ να βρίσκεις νόημα και να παίρνεις μάθημα από ό,τι συνέβη._