Για όλα αυτά που ονειρεύτηκες να ζήσεις.

Μα εγώ
δεν είμαι εδώ για
τα στοιχειώδη,
τα απλώς επαρκή,
τα “εντάξει”,
τα “οκ”
και τα λίγα.

Δεν είμαι εδώ για
τα γνωστά,
τα συνήθη,
τα γνώριμα,
τ’ απλά
και τα οριακά καλά.

Δεν είμαι εδώ για
τα χλιαρά,
τα εύκολα να ξεχαστούν,
τα προσπελάσιμα,
τα ουδέτερα,
ούτε και τα μέτρια.

Είμαι εδώ για
τα θεμελιώδη,
τα απολύτως θρεπτικά,
τα άτακτα μα τακτοποιημένα,
τα “υπήρχε αυτό;!”
και τα μέχρι το μεδούλι.

Είμαι εδώ για
τ’ άγνωστα,
τα σπάνια,
τα ασυνήθιστα,
τα πρωτόγνωρα,
τα σύνθετα
και τα εντελώς συμβατά.

Είμαι εδώ για
τα ζεματιστά,
τ’ αλησμόνητα,
τα πρώην απροσπέλαστα,
τα υπερδύναμα,
τα υπερφορτισμένα με θετικό φορτίο,
και τα απόλυτα.

Μα εγώ, Ήλιε μου,
δεν είμαι εδώ για να επαναλαμβάνω
αυτά που ήξερες.
Είμαι εδώ για να ζήσεις
αυτά που δεν φανταζόσουν καν._