Αν πρόκειται να έρθεις, μην το κάνεις σαν τα χελιδόνια._

Αν πρόκειται να έρθεις,
έλα για να μείνεις.
Δεν θέλω άλλους ανθρώπους που μπαινοβγαίνουν στη ζωή μου.
Δεν είμαι, βλέπεις, σταθμός τρένου για να παραμείνεις μέχρι να πρέπει να φύγεις.
Ούτε είμαι ξενοδοχείο, να μείνεις για διακοπές.
Είμαι ανακαινισμένο σπίτι με πυκνό κήπο.

Αν πρόκειται να έρθεις,
μην το κάνεις σαν τα χελιδόνια.
Μπορεί να φέρνουν την άνοιξη, αλλά έχουν προδιαγραμμένο χρόνο παραμονής.
Και εγώ δεν θέλω πια να ζω με χρονοδιαγράμματα, ρολόγια και στενούς χρόνους.
Δεν θέλω να ζω με έναν γνωστοποιημένο επερχόμενο ξεριζωμό, ένα σιωπηλά προσυμφωνημένο αποχωρισμό και έναν ακόμα μικρό θάνατο.
Θέλω μια ήρεμη, μα όχι αδιάφορη ζωή. Θέλω να είμαι και οι δώδεκα μήνες σου, και εσύ οι δικοί μου.

Αν πρόκειται να έρθεις,
έλα σαν επανενταγμένος αποφυλακισμένος, όχι σαν κυνηγημένος δραπέτης.
Εγώ δεν είμαι άδεια αναψυχής για να πάρεις ανάσες να αντέξεις τη ζωή σου, μα ούτε και καταφύγιο για να κρυφτείς να γιατρευτείς.
Είμαι ζωή ολόκληρη.
Μερες και νύχτες.
Εργάσιμες και αργίες.
Είμαι λιμάνι απάνεμο και θάλασσα ανοιχτή που φουρτουνιάζει πότε-πότε.

Αν πρόκειται να έρθεις,
όποιος και αν είσαι,
μην το κάνεις σαν τα χελιδόνια.
Έλα ως ανθρωπος που ξέρει τί θέλει και θα φέρει την άνοιξη, μα θα είναι εδώ και τον χειμώνα.
Έλα για να μείνεις.
Αλλιώς μην έρθεις καθόλου._