Ή και οι δυό ή κανείς.

Αν δεν βλέπεις τη μαγεία της σύνδεσής μας,
όσο ξεκάθαρα την βλέπω εγώ…

Αν δεν διακινδυνέψεις,
όσα εγώ έχω ήδη θυσιάσει…

Αν δεν νιώθεις τα “σε θέλω” σου για μένα,
να υπερκαλύπτουν όλα σου τα “πρέπει”…

Αν δεν εκρήγνυσαι στην ιδέα να με χάσεις,
όπως εγώ…

Αν δεν σου λείπω ήδη στο σενάριο του να μην είμαι εδώ,
κι αν δεν πονάς όσο εγώ…

Αν η ύπαρξή μου στη ζωή σου είναι απλά ένα επιπλέον,
και όχι το βασικό σου, πια, για να ζήσεις ευτυχισμένα …

Τότε τα ‘χω όλα φαντασιωθεί.
Τα πίστεψα όπως με βόλευαν ή όπως θα ‘θελα να είναι.
Εγώ, όμως, θέλω φανταστική πραγματικότητα,
όχι πραγματική φαντασία.

Αν η σύνδεσή μας δεν χαρακτηρίζεται αμφίπλευρα ως μοναδική,
τότε δεν είναι.
Απλό! ._